Coffee on the wall . . .

May 11, 2013

ಸಂಜೆ ಆಫೀಸಿನಿಂದ ಕ್ಯಾಬ್ ನಲ್ಲಿ ಬರುವಾಗ ಹೊಟ್ಟೆ ಚುರುಗುಟ್ಟಿದಾಗ, ಕ್ಯಾಬ್ ಗೆ ತಡವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಹುಟ್ಟಿದ ಹಬ್ಬ ಹೀಗೆ ಹಲವು ಕಾರಣಗಳ ನಿಮಿತ್ತ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಚಾಮರಾಜ ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಿನ್ಸ್ ಕೆಫೆ ನಮ್ಮ  ಬಾಯಾಡಿಕೆಯ ತಾಣ. ಚುರುಕಾದ, ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ (ಆದರೆ  ದರ ಹೆಚ್ಚಿನದೇ!) ದೊರೆಯುವ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಅದು ನಮ್ಮ  ಆಯ್ಕೆಯ ತಾಣ.

ಮೊನ್ನೆ, ಕ್ಯಾಬ್ ಇಳಿದು ಕೆಫೆಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೇ ರಸ್ತೆಯ ಆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಕಟ್ಟೆಯ ಬಳಿ ಕುಳಿತ ತಾತ ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾಕೆ ಎಂದು ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬಿದಿರಿನ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಘಮ್ಮೆನ್ನುವ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವು. “ಬಾರವ್ವಾ, ಇನ್ನೂ ಬೋಣಿನೇ ಆಗಿಲ್ಲ”. ಹೂವು ಮುಡಿಯುವುದು ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕಿಂತ,  ಸ್ತ್ರೀ  ಸೌಭಾಗ್ಯದ ಕುರುಹಾಗಿದೆ ಅನ್ನಿಸತೊಡಗಿದ ಮೇಲೆ ಹೂವಿಗೂ ನನಗೂ ದೂರ. ಆದರೂ ಇಲ್ಲವೆನ್ನಲು ಮನಸ್ಸು ಬಾರದು. “ನೆನ್ನೆಯಿಂದ ಊಟ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಮೊಳ ಹೂ ತಗಂಡು ಪುಣ್ಯ ಕಟ್ಕಳವ್ವಾ” ದೈನ್ಯದ ಸ್ವರ.  ಆಯ್ತು ತಾತಾ ಎರಡು ಮೊಳ ಕೊಡು. ಕೈ ಮೊಟಕು ಮಾಡಿ ಮೊಳ  ಹಾಕುವ ಪೈಕಿಯಲ್ಲ ಈ ತಾತ. ಪೂರ್ತಿ ಎರಡು ಮೊಳ, ಮೇಲೆ ಒಂಚೂರು ಕೊಸರು. “ತಗಳ್ಳವ್ವಾ ಮುಚ್ಚಂಜೆ ಹೊತ್ತು, ಹೂವ ಮುಟ್ಕಳವ್ವ” ಅಂತ.

ಸೊರಗಿದ ಮೈ, ದೊಗಲೆ ಶರ್ಟು, ಮಂಡಿಯ ವರೆಗಿನ ಚಡ್ಡಿ, ಹಳೆಯ ಕನ್ನಡಕ, ಮುಖದಲ್ಲಿದ್ದದ್ದು ಹೂ ಮಾರಾಟವಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಭಾವವೋ, ಎದುರಿನಲ್ಲಿರುವ ಹೋಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ  ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ೨೪ ರುಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟು ಎರಡು ಇಡ್ಲಿ ತಿನ್ನಲಾಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ದುಃಖವೋ ಕಾಣೆ.

ಚೌ ಚೌ ಭಾತ್, ಇಡ್ಲಿ, ವಡೆಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಯಾವುದನ್ನು ತಿನ್ನುವುದು, ಯಾವುದನ್ನು ಬಿಡುವುದು, ಕೇಸರಿ  ಭಾತ್ ನಲ್ಲಿ ಇವತ್ತು ಗೋಡಂಬಿಯೂ ಇದೆಯಲ್ಲಾ, ನಮ್ಮನೇಲಿ ವಡೆ ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಗರಿ ಗರಿಯಾಗಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದೆಲ್ಲ ಮಾತಿನ ಭರದಲ್ಲಿ, ಬಿಸಿ ಆರುವ  ಮುನ್ನ ತಿಂಡಿಗಳು ಬಾಯಿ ಸೇರುತ್ತಿರುವಾಗ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಂದಿದ್ದು “ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿಯಿಂದ ಊಟ ಇಲ್ಲ ಕಣವ್ವಾ” ಅಂದ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವಿನ ಬುಟ್ಟಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತ ತಾತನ ಮುಖ.  ನಮ್ಮ ಕ್ಯಾಬ್ ಚಾಲಕ ದರ್ಶನ್ ಗೆಂದು ಪಾರ್ಸಲ್ಗೆ ಹೇಳಲೆಂದು ಹೊರಟ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯ ಬಳಿ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ಲೇಟ್ ಇಡ್ಲಿ ವಡೆ ಪಾರ್ಸಲ್ ಹೇಳಿದ್ದಾಯ್ತು.  ಗಾಡಿಯ ಬಳಿ ತೆರಳುವ ಮುನ್ನ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವಿನ ತಾತನಿಗೆ ಪಾರ್ಸಲ್ ತಲುಪಿಸಿದಾಗ ಏನೋ ಸಮಾಧಾನ. ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಂದಿಗೆ ನೀಡಿ ಬದುಕಿದ ಜೀವವೋ ಏನೋ. ನಾನು ಆಗಲೇ ಕೊಟ್ಟ ಹೂವನ್ನು ಮುಟ್ಕಳ್ಳಲಿಲ್ವಲ್ಲವ್ವ, ತಗೋ ಅಂತ ಮತ್ತೆ ಅರ್ಧ ಮೊಳ ಕೈಗೆ ನೀಡಿತು.

ಕ್ಯಾಬ್ ನಲ್ಲಿ ಕೂತು ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಲೆಖ್ಖ ಹಾಕುವಾಗ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದ್ದು ತಾತನ ತಿಂಡಿ ಖರ್ಚು ನೀವೊಬ್ಬರೇ ಯಾಕೆ ಹಾಕ್ತೀರ ಎಲ್ರೂ ಸೇರಿಯೇ ಕೊಡೋಣ. ಆಗ ನೆನಪಾಗಿದ್ದು ಮೆಯ್ಲ್ ನಲ್ಲಿ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಓದಿದ coffee on the wall ವಿಚಾರ. ವಿದೇಶದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಒಂದು ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಪದ್ಧತಿ. ಹೋಟೆಲ್ ಗೆ ಹೋದವರು ತಮ್ಮ ಬಿಲ್ಲಿನ ಜೊತೆಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಕಾಫಿಯ ಖರ್ಚು ಸೇರಿಸಿ  ಹಣ ಸಂದಾಯ ಮಾಡುವುದು. ಹೀಗೆ ಒದಗಿದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣವನ್ನು, ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟು ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯಲಾಗದವರಿಗಾಗಿ ಉಚಿತ ಕಾಫಿ ಕೊಡಲು ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುವುದು. ನಮ್ಮಲ್ಲ್ಲೂ ಯಾಕೆ ಇಂತಹದ್ದೊಂದು ಅಭ್ಯಾಸ ಶುರುವಾಗಬಾರದೆಂಬ ಚರ್ಚೆಯೊಂದು  ಹೋಟೆಲ್ ಉದ್ಯಮಿ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕರನ್ನೊಳಗೊಂಡ  ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ, ಕೊನೆಗೆ ಲಭ್ಯತೆ-ಅವಶ್ಯಕತೆ ಗಳ ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿರುವ ಭಾರೀ ವ್ಯತ್ಯಯದ ನೆಪವೊಡ್ಡಿ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲೇ ತಣ್ಣಗಾಯಿತು.

ನಮ್ಮ ದರ್ಶಿನಿಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಥದ್ದೊಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಯಾಕಾಗಬಾರದು? ಇಚ್ಛೆಯಿದ್ದವರು ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ತಿನಿಸಿಗಾಗಿ  ದುಡ್ಡು ತೆತ್ತಲ್ಲಿ, ದುಡಿದು ತಿನ್ನಲು ಅಶಕ್ಯವಾದ ಎಷ್ಟೋ ಮಂದಿಯ ತುತ್ತಿನ ಚೀಲಗಳು ತುಂಬಬಹುದಲ್ಲವೇ? ಸೋಮಾರಿತನಕ್ಕೆ ಎಡೆ ಮಾಡಿಕೊಡಬಹುದು ಎನ್ನುವ ವಾದವು ಸರಿಯೆನಿಸಿದರೂ, ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಿರುವ  ಅಥವಾ ಕೈಲಾಗದಿದ್ದರೂ ದುಡಿಯುತ್ತಿರುವ  ವೃದ್ಧ, ವೃದ್ದೆಯರನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಮನ ಮಿಡಿಯುತ್ತದೆ,   ಇದೇ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ಸ್ನೇಹಿತ ವಾಸುಕಿ ಯವರ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರಹ ಮನದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಮೂಡಿಸಿತು. ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಣ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಏಕೆ ನಮಗೆ ಪರಿಹಾರ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ? ಸಮಾಜದ ಭಾಗವಾಗಿ ನಾನೇನು ಮಾಡಬಹುದು? ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದಲ್ಲದೆ ಗೌರವಯುತವಾಗಿ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಬಾಳಲನುವು ಮಾಡಿಕೊಡಲು ನನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನವೇನು? ಕೇವಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೇ ಆಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.

ಆಕೃತಿಯಂಗಳದಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತ-ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮಿಲನ

January 23, 2013

ಆಕೃತಿಯಂಗಳದಲ್ಲಿ ಗಾನ ಕಲಾ ಭೂಷಣ ವಿದ್ವಾನ್ ಆರ್. ಕೆ. ಪದ್ಮನಾಭ

‘ನೋಡ್ತಾ ಇರಿ ನಾವೇನು ಮಾಡ್ತೀವಿ ಅಂತ’ ಎಂದು ಘೋಷಣೆ ಮಾಡದೆಯೇ ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ  ಆಕೃತಿಯ ಗುರುಪ್ರಸಾದ್ ಅವರು.

ಜಿ.ವಿ, ಜಿ. ಎನ್. ಮೋಹನ್, ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಕಂಬಾರ, ವಸುಧೇಂದ್ರ, ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ಪೈ, ಕುಂ, ವೀ,  ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವು ಸಾಹಿತಿಗಳು ಆಕೃತಿಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಮನ ಬಿಚ್ಚಿ, ಓದುಗರೊಡನೆ ನೇರವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಓದುಗ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತಿಗಳ ಮುಖಾಮುಖಿಗೆ ಸೇತುವಾಗಿರುವುದು ಆಕೃತಿ.

ಹೊಸವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವಾರವೂ ತಪ್ಪದೆ ಸಂವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಗುರು, ಮೊನ್ನೆ ವಿದ್ವಾನ್ ಆರ್.ಕೆ. ಪದ್ಮನಾಭ ಅವರೊಡನೆ ಸಂವಾದ ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಸಂಗೀತಕ್ಕೂ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೂ ಎತ್ತಣ ಸಂಬಂಧ ಅಂದುಕೊಂಡೇ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ತಿಳಿಯಿತು ಕೇವಲ ಸಂಗೀತ ಸಂಯೋಜನೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸಂಗೀತ ಗುರುಗಳು ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲೂ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಹೊರತಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು.

ಸಂಗೀತದ ಮೂಲಕವಷ್ಟೇ ಕಲಾವಿದರನ್ನು ಕಾಣುವ ಅವಕಾಶವಿರುವ ನಮಗೆ, ಇಲ್ಲಿನ ಆತ್ಮೀಯ, ಸ್ನೇಹಮಯ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮನಾಭ ಅವರೊಡನೆ ನೇರಾ ನೇರ ಮಾತನಾಡಲು ಒಂದು ಸದವಕಾಶ ಲಭ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಅಂದಿನ ಸಂವಾದದ ಬಹುತೇಕ ಅಂಶಗಳು ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯ ಈ ಲೇಖನ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=594398280575503&set=a.104307042917965.9918.100000160081137&type=1&theater

ಉಳಿದಂತೆ, ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಜೊತೆ ಮನ ಬಿಚ್ಚಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಗುರು ಪದ್ಮನಾಭ ಅವರ ಮಾತುಕತೆಯ ಕೆಲವು ತುಣುಕುಗಳು ಹೀಗಿವೆ:

“ಸಂಸ್ಕಾರವೆಂಬುದು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ, ಜಾತಿಯಿಂದ  ಬರುವಂತಹದ್ದಲ್ಲ. ವ್ಯಕ್ತಿ ಬೆಳೆಯುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂಥದ್ದು. ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಓದುವ ಹವ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟ ಎನ್ನುವ ಭಾವನೆ ಮನದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಓದು ಒಲಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪವಾಗಿ ಓದುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಅದು ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಹವ್ಯಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತೆಯೇ ಸಂಗೀತ ಕೇಳುವುದಕ್ಕಾಗಲಿ, ಹಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಲಿ ಬೇಕಿರುವುದು ಆಸಕ್ತಿ. ನನ್ನ ಅರಿವಿಗೆ ನಿಲುಕದ್ದು ಎಂದು ದೂರವಿಟ್ಟರೆ ಅದು ದೂರವೇ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಬದಲಿಗೆ ಸಂಗೀತ ಕಛೇರಿಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಸಂಸ್ಕಾರ ತಾನೇ ಬರುತ್ತದೆ.

ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತ, ಹಿಂದೂಸ್ಥಾನಿ ಸಂಗೀತ ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಣ ಮಾಡುವ ಬದಲು ಭಾರತೀಯ ಸಂಗೀತ ಎಂದು ಕರೆಯುವುದು ಸೂಕ್ತ. ಅದು ಹೆಚ್ಚು, ಇದು ಹೆಚ್ಚು ಎಂಬ ತುಲನೆ ಅನಗತ್ಯ. ಆಯಾ ಪ್ರದೇಶದ, ಅಂದಿನ ಕಾಲಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗನುಗುಣವಾಗಿ, ಸಂಗೀತೋಪಾಸಕರ ಪೋಷಣೆಯಿಂದ ಎರಡೂ ಪ್ರಾಕಾರಗಳು ಬೆಳೆದು ಬಂದಿವೆ.

ಕಲಾವಿದರು ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಪ್ರಾಕಾರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅದರಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಕರ್ನಾಟಕ, ಹಿಂದೂಸ್ಥಾನಿ ಸಂಗೀತ ಎರಡರಲ್ಲೂ ಕಛೇರಿ ನೀಡುವುದು ತರವಲ್ಲ.

ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಪುರಂದರದಾಸರ ಕಾಣಿಕೆ ಅಪರಿಮಿತ. ಸಂಗೀತಕ್ಕೊಂದು ವ್ಯಾಕರಣ, ನಿಗದಿತ ಅಭ್ಯಾಸ ಸೂಚಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ ಅವರದ್ದು. ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷದ ಮುವ್ವತ್ತು ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕೀರ್ತನೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ದಾಸರ ಕೃತಿಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರಸ್ತುತ.

ಸ್ವರ ನೀಡುವ ಅನುಭೂತಿ ಒಂದು ಮಟ್ಟದ್ದಾದರೆ, ಸ್ವರದ ಜೊತೆ ಸಾಹಿತ್ಯವೂ ಮಿಳಿತಗೊಂಡಲ್ಲಿ ಕೇಳುಗನಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಅನುಭೂತಿ ಮೇಲ್ಮಟ್ಟದ್ದು, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುಟ್ಟುವಂಥದ್ದು. ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದು ಅವರವರ ಇಚ್ಛೆ. ಆದರೆ ಸಂಗೀತ ಕಲಿಯುವಾಗ, ಅದಕ್ಕೆ ನೀತಿ ನಿಯಮಗಳಿವೆ. ಅದನ್ನು ಪಾಲಿಸಲೇಬೇಕು. ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪಥವಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿಯೇ ನಡೆಯಬೇಕು.

ಯಾವುದೋ ಕಾಲದಿಂದ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅಪಭ್ರಂಶವನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಈಗ ನಾವು ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿ ಹಾಡಬಾರದೆಂಬ ಯಾವ ಕಟ್ಟುಪಾಡೂ ಇಲ್ಲ. ಸರಿಪಡಿಸಿ ಹಾಡುವುದರಲ್ಲಿದೆ ಕಲಾವಿದನ ಗರಿಮೆ. ಸರಿಯಾದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ ಯಾರಿಗೂ ಹೆದರಬೇಕಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಅಂತಃಚಕ್ಷುಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರದಾಯಿಗಳಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸಾಕು.

ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆ ನೀಡುವುದರ ಬದಲು ಯಾವುದೇ ಆಚರಣೆಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು ಅದರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ತೋರಿಕೆಯ ಬಾಹ್ಯ ಕ್ರಿಯೆಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಆಚರಣೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿಲ್ಲ.

ಕಲೆಯ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶ ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಣೆ. ಸಂಗೀತದ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಪರಿಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದೇನೆ ಅನ್ನುವ ಖುಷಿ ತಮ್ಮದು.

ಖ್ಯಾತನಾಮರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಲೇಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ.  ಸರಿಯಲ್ಲವೆನಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳುವ ಧೈರ್ಯ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇರಬೇಕು.

  • ಪ್ರತಿಷ್ಟಿತ ಸಂಗೀತ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಠಳೀಯ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಮನ್ನಣೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿದೆಯೇ? 

ನಗರದ ಪ್ರತಿಷ್ಟಿತ ಸಂಗೀತ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ, ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ದುರ್ಲಭ. ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಾನ್ಯತೆ ತಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೂ ಬಂದಿದೆ.  ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಾಪಾರೀಕರಣದ ಕಬಂಧ ಬಾಹು ಕಲಾ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ಹೊರತು ಪಡಿಸಿಲ್ಲ. ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕಲಾವಿದರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರೆ ಪ್ರಾಯೋಜಕರು ಸುಲಭವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತಾರೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿನ ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಛೇರಿಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಉತ್ತಮ ಕಛೇರಿಯನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಡಬಲ್ಲ ಸ್ಥಳೀಯ ಯುವ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿವೆ ಆದರೆ ಸೂಕ್ತ ವೇದಿಕೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದು ಖಂಡಿತಾ ಬದಲಾಗಬೇಕು.  ಆದರೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಮನ್ನಣೆ ದೊರೆಯುವುದು ಬಹುತೇಕ ಶೂನ್ಯ. ಇದುವರೆಗೂ ಮದ್ರಾಸ್ ಸಂಗೀತ ಅಕಾಡೆಮಿಯಲ್ಲಿ ತಾವು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನೀಡಿಲ್ಲ. ಆಯೋಜಕರ ಬೆಂಬತ್ತಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಪಡೆಯುವ ತುರ್ತು ತಮಗಿಲ್ಲ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಸಂಗೀತೋಪಾಸಕರ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವೇ ಸಾಕು.

  • ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಕೃತಿಗಳು  

ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಹಾಡಲು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಕೊಡಬೇಕು. ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಪರಸ್ಠಳದ ಕಲಾವಿದರೂ ತಮಿಳು ಕೃತಿಗಳನ್ನೇ ಹಾಡಲೆಂದು ಅಪೇಕ್ಷೆ ಪಡುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಾವೂ ಇಚ್ಛೆ ಪಡುವುದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡ ಕೃತಿಗಳಿಗೆ ಮನ್ನಣೆ ದೊರೆಯಬೇಕು. ವಚನ, ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಕಗ್ಗ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತದ ಮೂಲಕ ಹಾಡಬಹುದು. ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ವಚನ ಗಾಯನವನ್ನೇ ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ.

  • ಕನ್ನಡ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತದ ಬಳಕೆ

ಸಂಗೀತಗಾರನ  ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ರೂಪುಗೊಂಡ ‘ಹಂಸಗೀತೆ’ ಕೃತಿಯಾಗಿ ಗೆದ್ದರೂ ಚಲನಚಿತ್ರವಾಗಿ ಸೋತಿದೆ. ಭೈರವಿ ರಾಗದ ಗಾಢತೆಯನ್ನು ನೋಡುಗನ ಮನದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಲು ಸೋತಿದೆ.  ಸಂಗೀತಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆ ಕೊಟ್ಟು ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಬರೆಯಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ್ದು ತ.ರಾ.ಸು ಅವರ ‘ಹಂಸಗೀತೆ’ ಕೃತಿ. ಅದರ ಫಲಶೃತಿಯೇ ತಮ್ಮ ‘ಅನಂತನಾದ’ ಕಾದಂಬರಿ.

  • ಎಸ್. ಎಲ್.  ಭೈರಪ್ಪನವರ ಮಂದ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ

ಒಂದು ಕಾದಂಬರಿ, ಕರ್ತೃವಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಓದುಗನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಅನೇಕರ ಮನವನ್ನು ತಟ್ಟುವ ಶಕ್ಯತೆ ಇರುವ ಕೃತಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದ್ಧತೆಯೂ ಅವಶ್ಯಕ. ಋಣಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನೇ ಮುಂದು ಮಾಡಿದಲ್ಲಿ, ಅದೇ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಸತ್ಯವೆಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಓದುಗನಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ನ್ಯೂನತೆಗಳಿಲ್ಲದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದನ್ನೇ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯದೆ, ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳನ್ನು, ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಬೆಳಕಿಗೆ ತರುವುದು ಸೂಕ್ತ.  ಅಂತೆಯೇ ಭೈರಪ್ಪನವರ ‘ಮಂದ್ರ’ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಕೃತಿಯಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಕೃತಿ. ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ಸಂಗೀತಗಾರನಾಗಿ ತಾನು ಅದನ್ನು ಉತ್ತಮ ಕೃತಿಯೆನ್ನಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸಂಗೀತಗಾರನ ಸಾಧನೆ, ಶ್ರೇಷ್ಟತೆ, ಸಂಗೀತದ ಮಹತ್ತಿನ ಬದಲು ಸಂಗೀತಗಾರನ ವ್ಯಸನಗಳೇ ಪ್ರಮುಖವೆಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಲಾಗಿದೆ.  ಓದುಗನ ಮನದಲ್ಲಿ ಮಂದ್ರದ ಛಾಪು ಮೂಡುವ ಬದಲು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವ್ಯಸನಗಳೇ ಆಕ್ರಮಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅದು ಮೇರು ಕೃತಿಯೆನ್ನಲು ಮನಸ್ಸು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ನನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.

  • ಯಾವ ಯಾವ ರಾಗ ಯಾವ ರಸ ಭಾವವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಸೂಕ್ತ? 

ನವರಸಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ರಾಗದಲ್ಲೂ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಬಹುದು. ರಸಕ್ಕೂ ರಾಗಕ್ಕೂ ಅನುಬಂಧವೇನಿಲ್ಲ.

  • ನಿಮ್ಮ ಮೆಚ್ಚಿನ ಸಂಗೀತಗಾರರು ಯಾರು? 

ಶೆಮ್ಮಂಗುಡಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಅಯ್ಯರ್ ತಾವು ಇಷ್ಟಪಡುವ ಸಂಗೀತಗಾರ.

  • ಕೊನೆಯ ಮಾತು

ಪರಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಹಣ, ಮನ್ನಣೆಗಳಿಗಿಂತ, ಬಿರುದು, ಬಾವಲಿಗಳಿಗಿಂತ, ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಸಂಗೀತಾಭಿಮಾನಿಗಳ ಪ್ರೀತಿ, ಗೌರವ ಬೆಲೆಬಾಳುವಂತಹದ್ದು. ಕನ್ನಡಿಗನಾಗಿರುವುದು ನನ್ನ ಹೆಮ್ಮೆ. ಘಳಿಗೆಗೊಮ್ಮೆ ಗಢಿಯಾರ ನೋಡುತ್ತ ಯಾವಾಗ ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೋ ಎಂದು ಆಯೋಜಕರು ಇದಿರು ನೋಡುವ ಕಛೇರಿಗಳಿಗಿಂತ, ಪುಸ್ತಕಾಲಯದಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿರುವ ನಿಜವಾದ ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ಜೊತೆ ಮನ ಬಿಚ್ಚಿ ಮಾತನಾಡಲು ದೊರೆತ ಅವಕಾಶ ತಮಗೆ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದದ್ದು. ”

ಇವಿಷ್ಟು ನನ್ನ ನೆನಪಿಗೆ ನಿಲುಕಿದ್ದು. ಇಂತಹ ಒಂದು ಸುಂದರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿದ ಆಕೃತಿ ತಂಡಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಗಾನ ಕಲಾ ಭೂಷಣ ಆರ್. ಕೆ. ಪದ್ಮನಾಭ ಅವರ ಕಛೇರಿಯ ಒಂದು ತುಣುಕು ಇಲ್ಲಿದೆ (ಅವರ ಶಿಷ್ಯ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಹೆಬ್ಬಾರ್ ಅವರ ಸಂಗ್ರಹದಿಂದ) : http://www.youtube.com/watch?v=3OUtyiis0_Q

ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಜಯಂತಿ

January 21, 2013
ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಜಯಂತಿ (ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಮಂಟಪ, ರಾಜಾಜಿನಗರ)

ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಜಯಂತಿ (ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಮಂಟಪ, ರಾಜಾಜಿನಗರ)

ಪ್ರತಿ ಭಾರಿಯೂ ಶನಿವಾರ, ಭಾನುವಾರಗಳು ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಧೀರ್ಘವಾಗಿದ್ದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು ಅನಿಸುವ ಹಾಗೆ, ತುಸು ಧಾವಂತದಲ್ಲಿಯೇ ಮುಗಿದು ಹೋಗಿರುತ್ತವೆ. ಕಳೆದ ಶನಿವಾರವೂ ಹಾಗೇ. ಮಗಳ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಾ ದಿನಾಚರಣೆ, ಎಲ್. ಐ.ಸಿ ಪ್ರೀಮಿಯಂ ಅದೂ ಇದೂ ಅಂತ ಓಡಾಟ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಸಂಜೆಗೆ ಇದ್ದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಕುಮಾರ ವ್ಯಾಸ ಜಯಂತಿ. ರಾಜಾಜಿನಗರದ ಆಸು ಪಾಸಿನಲ್ಲೇ ಹತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಕಳೆದಿದ್ದರೂ ಕುಮಾರ ವ್ಯಾಸ ಮಂಟಪಕ್ಕೆ ಎಂದೂ ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ. ವಸುಧೇಂದ್ರ ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಆಯೋಜಕರು ಸ್ನೇಹಿತನ ತಾಯಿ ಅನ್ನುವ ಎರಡೆರಡು ಕಾರಣಗಳು ಸೇರಿ ಸ್ಥಳ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೊರಟೆ. ರಾಮ ಮಂದಿರದ ಹತ್ತಿರ ನಿಂತು ಯಾರ ಹತ್ತಿರ ಕೇಳುವುದು ವಿಳಾಸ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅನ್ನುತ್ತಿರುವಾಗ ಕೈಚೀಲದಲ್ಲಿ ತರಕಾರಿ, ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಹಿರಿಯ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬರನ್ನು ಕೇಳಿದೆ. ಮೇಡಂ ಇಲ್ಲಿ ಕುಮಾರ ವ್ಯಾಸ ಮಂಟಪ ಎಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತೆ ಅಂತ. ಅವರು ಯೋಚನೆಗಿಳಿದರು. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಭಾರ ಹಿಡಿದಿರುವ ಅವರಿಗೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ನಾನು ಸುಮ್ಮನೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡ್ತಾ ಇದ್ದೀನಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡು, ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡಿ ನಿಮ್ಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೇನೋ ನಾನು ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಕೇಳ್ತೀನಿ ಅಂದೆ. ಆಕೆ ಕೂಡಲೇ, ’ಗೊತ್ತು ಮಗಳೇ, ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಮಂಟಪ ಅದೋ ಆ ಎದುರುಗಡೆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನೇರ ಹೋದರೆ ಸಿಗುತ್ತೆ’ ಅಂದರು. ಅವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದೆ. ಅಪರಿಚಿತ ಹಿರಿಯ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬರು ’ಮಗಳೇ’ ಎಂದು ಸಂಬೋಧಿಸಿದ್ದು ಆಪ್ಯಾಯಮಾನವಾಗಿತ್ತು. ಸ್ನೇಹಿತೆ ದೀಪಾ,  ತಮ್ಮ ಕನ್ನಡಾಭಿಮಾನಿ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ರು. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಅಂಕಲ್ ಅಂತ ಕರೆದರೆ, ಅವರು ಏನಮ್ಮಾ ನನ್ನ ಕಲ್ಲು ಮಾಡ್ಬಿಟ್ಟೆ? ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಅಂತ ಕರೆಯಮ್ಮ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಿದ್ರಂತೆ. ಮಮ್ಮಿ, ಡ್ಯಾಡಿ, ಆಂಟಿ, ಅಂಕಲ್ ಗಳ ಭರಾಟೆಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಅತ್ತೆ, ದೊಡ್ಡಪ್ಪ, ದೊಡ್ಡಮ್ಮ, ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ಚಿಕ್ಕಮ್ಮಗಳು ಕಳೆದು ಹೋಗಿರುವ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಭಾಷೆಯ ಸಂಬೋಧನೆ ಎಷ್ಟು ಖುಶಿ ನೀಡಬಲ್ಲುದು ಅಲ್ಲವೇ?

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಉದ್ಯಾನವನದ ನಡುವೆ, ಗಣೇಶನ ಗುಡಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಆವರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಪುಟ್ಟ ಸಭಾಂಗಣ ’ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಮಂಟಪ’. 1971ರಲ್ಲಿ ವೀ.ಸೀ, ಅನಕೃರವರಂಥ ದಿಗ್ಗಜರ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿ ಆರಂಭಗೊಂಡ ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅಂದಿನಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ಸಾವಿರದ ಮುನ್ನೂರೈವತ್ತು ದಿವಸ ನಾಡಿನ ಹೆಸರಾಂತ ಗಮಕಿಗಳಿಂದ ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನ ಕಾವ್ಯ ವಾಚನ, ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ನಡೆಯುತ್ತ ಬಂದಿದೆ. ಮಂಟಪ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ  ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಂದಿ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ, ನಂತರವೂ ಅನೇಕ ಆಸಕ್ತರಿಂದ ಪೋಷಣೆಗೊಂಡು ಬೆಳೆದಿರುವ ಸಂಸ್ಥೆ, ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ  ಶ್ರೋತೃಗಳಿಲ್ಲದೆ ಚೇತರಿಕೆಗಾಗಿ ಕಾದಿದೆ. ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಹಿರಿಯ ಚೇತನಗಳ ಉತ್ಸಾಹ ಮೆಚ್ಚತಕ್ಕದ್ದು.

ತಾವೂ ವಸುಧೇಂದ್ರರ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಅಭಿಮಾನಿ ಅಂದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸಿದ್ದ ಮಂತ್ರಿ ಸುರೇಶ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರು, ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಮಂಟಪದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸಹಾಯ ಎಂದಿಗೂ ಇದೆ, ಆಶ್ವಾಸನೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿಯೇ ತೀರುತ್ತೇವೆ ಎಂದರು.

ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿ ವಸುಧೇಂದ್ರ ಅವರು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದಂತೆ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಲೆಗೆ, ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಮನ್ನಣೆ ನೀಡುವಲ್ಲಿ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ನಾವು ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದೆ. ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನ ಕಾಲಮಾನದವನೇ ಆದ ಶೇಕ್ಸ್ ಪಿಯರ್ ಗೆ ಸಂದ ಗೌರವಕ್ಕೂ, ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಲು ಹರಸಾಹಸ ಪಡುತ್ತಿರುವ ನಮಗೂ ಅಜಗಜಾಂತರ ವ್ಯತ್ಯಾಸ. ಕಾವ್ಯ ರಚನೆಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾಷೆಯೇ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿದ್ದಂತಹ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಡುಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಜನರನ್ನು ತಲುಪುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯರಚನೆಗೆ ಮುಂದಾದನು. ಆಧುನಿಕ ಚಿಂತನೆ, ಸರ್ವ ಧರ್ಮ ಸಮನ್ವಯ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಬರೆದ ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನ ಕಾವ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾಗಬೇಕು ಅನ್ನುವುದು ವಸುಧೇಂದ್ರ ಅವರ ಅಭಿಮತ. ಇಂದಿನ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನ ಪದ್ಯಗಳು ಓದುಗರಿಗೆ, ವಿವರಣೆಯೊಡನೆ ಒಂದು ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಆಸಕ್ತರಿಗೆ ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಪದ್ಯ ಈ-ಮೆಯ್ಲ್ ನಲ್ಲಿ ತಲುಪುವ ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ’ಛಂದ’ ಅನ್ನುವುದು ಅವರ ಆಶಯ.  ಹೆಚ್.ಎಸ್.ವಿ ಅವರ ಗರಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನನ್ನು ಓದಲು ಕಲಿತು, ವ್ಯಾಸನನ್ನೂ  ಓದಿಕೊಂಡಿರುವ ವಸುಧೇಂದ್ರ, ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನ ಕಾವ್ಯ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿಗೆ ತಲುಪಬೇಕು. ಕನ್ನಡಿಗರಲ್ಲದೆ ಮತ್ಯಾರೂ ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಉಳಿಸಿ, ಬೆಳೆಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯೋಜನೆಗಳು ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಟ್ಟರು.

ಕರ್ನಾಟಕ ಗಮಕ ಪರಿಷತ್ತು ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನ ಕಾವ್ಯದ ಗಣಕೀಕರಣಕ್ಕೂ ಮುಂದಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಮದ್ರಾಸ್ ಸಂಗೀತ ಅಕಾಡೆಮಿಯಲ್ಲಿ ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನ ಆಯ್ದ ಪದ್ಯಗಳ ವಾಚನ, ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ತುಂಬು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿಕೊಟ್ಟ ಹಿರಿಮೆ ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಮಂಟಪದ ಡಾ. ಪ್ರಸನ್ನ ಅವರದ್ದು.  ಸಾಹಿತಿ ಯು. ಆರ್. ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರೂ ಕೂಡಾ ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನ ಅಭಿಮಾನಿ ಎನ್ನುವುದು ನೆರೆದಿದ್ದ ಗಮಕಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಷಯ.

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಾಜಾಜಿನಗರದ ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಮಂಟಪ, ಬಹುಶಃ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲೇ ಏಕೈಕ ಸಂಸ್ಥೆ, ಸತತ 40 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಎಡಬಿಡದೆ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಕಾವ್ಯ ವಾಚನ, ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವ ಸಂಸ್ಥೆ. ಇದು ಎಲೆ ಮರೆಯ ಕಾಯಿಯಾಗದೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಆಸಕ್ತರನ್ನು ತನ್ನೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡಲ್ಲಿ, ಆಯೋಜಕರಿಗೂ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು, ಗಮಕಿಗಳಿಗೂ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದಾಯಕ.

ಸುರಕ್ಷೆ ಕೇವಲ ಪುರುಷರು ನಮಗೆ ನೀಡುವ ಭಿಕ್ಷೆಯಾ?

January 6, 2013

ಆರು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಸ್ನೇಹಿತೆಯೊಡನೆ ಸೇರಿ ಅಮ್ಮಂದಿರು, ಮಕ್ಕಳ ಕಾಶ್ಮೀರ ಪ್ರವಾಸ ಯೋಜಿಸಿದಾಗ ಮನೆಯವರು ಹುಬ್ಬೇರಿಸಿದರೂ ಯಾರೂ ಬೇಡವೆನ್ನಲಿಲ್ಲ. ಇತರೇ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದರು. ಅದು ಹೇಗೆ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ಅಷ್ಟು ದೂರ ಹೋಗ್ತಿದ್ದೀರ ಬರೀ ಹೆಂಗಸರು ನೀವು ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಅಂತ. ನನಗೂ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಗೂ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಧೈರ್ಯ. ಇಲ್ಲೀವರೆಗೂ ಸುತ್ತಿಲ್ಲವಾ ಮುಂಬೈ, ಡೆಲ್ಲಿ, ಕೆನಡ, ಅಮೆರಿಕಾ ಅಂತ. ಕಾಶ್ಮೀರ ನಮ್ಮ ದೇಶವೇ ತಾನೇ ಅಂತ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ಹೊರಟೇ ಬಿಟ್ಟೆವು 7 ದಿನದ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ. ಒಂದು ಸುಂದರ ಪ್ರವಾಸವನ್ನು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಮೇಲೆ, ಹೇಗಿತ್ತು ಅಂತ ಕೇಳಿದವರಿಗೆ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಉತ್ತರ, ಸುರಕ್ಷಿತ ಪ್ರವಾಸ, ಯಾರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಚುಡಾಯಿಸಲಿಲ್ಲ, ತುಂಬಾ ಮರ್ಯಾದೆಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಂಡರು ಅಂತ! ಆಮೇಲೆ ನನಗೇ ಅನ್ನಿಸತೊಡಗಿತು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ? ಕಾಶ್ಮೀರ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು ಅನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ್ದು ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ಹೆಂಗಳೆಯರು, ಮಕ್ಕಳೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ಸುರಕ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದೆವು ಅನ್ನುವ ಭಾವನೆ.

ಸುರಕ್ಷೆ ಕೇವಲ ಪುರುಷರು ನಮಗೆ ನೀಡುವ ಭಿಕ್ಷೆಯಾ? ಸುರಕ್ಷವಾಗಿರುವುದು ಈಗ default ಅಲ್ಲ! ಮಹಿಳೆಯ ಮೇಲೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಸ್ಥಳ, ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾವಿಲ್ಲದೇ ಇದ್ದುದರಿಂದ ನಾವು ಸುರಕ್ಷಿತ, ನಾವೂ ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗಬಹುದು/ತುತ್ತಾಗಬಹುದಿತ್ತು ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಭಯ. ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಹುಡುಗಿ ಅನುಭವಿಸಿರುವ ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಮೈ ನಡುಗುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ದೌರ್ಜ್ಯನ್ಯಗಳು ಮುಖಕ್ಕೆ ರಾಚುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸೂಕ್ತ ಕಾಯಿದೆಗಳ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಬಂದಿರುವ ಅಡ್ಡಿಯಾದರೂ ಏನು?

ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಅಮ್ಮ ಅಕ್ಕನನ್ನು, ನನ್ನನ್ನು ಯಾವ ನೆಂಟರ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ತಾಯಿ ಇದ್ದ ಕಡೆ ಮಕ್ಕಳಿರಬೇಕು ಎಂದು ಅಮ್ಮ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣದಿಂದ ಆಗ ಸಿಟ್ಟು, ನಿರಾಸೆ. ಆದರೆ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅದರ ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳ ಅರಿವಾಯಿತು. ಮಾನ್ಸೂನ್ ವೆಡ್ಡಿಂಗ್ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿದ ಸಂಬಂಧಿಕರ ಹುಡುಗಿ ಇದು ಅವಳದೇ ಕತೆ ಎಂದಾಗ ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದೆ. ನಿಕಟ ಸಂಬಂಧಿಗಳೇ ಮಗಳ ಜೊತೆ ಅನುಚಿತವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ತಿಳಿದೂ ಅವರೊಡನೆ ಏನೂ ನಡೆದೇ ಇಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಿಟ್ಟು, ಅಸಹ್ಯ ಮೂಡಿತ್ತು. ಆ ಮಕ್ಕಳ ಪೀಡಕ ಸಂಬಂಧಿಯನ್ನು ಕಂಡಾಗಲೆಲ್ಲ ಈಗಲೂ ಮೈ ಉರಿಯುತ್ತದೆ.

೩-೪ ನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋದಾಗ, ಮಗುವಿನ ತಂದೆ ನನ್ನ ಕೆನ್ನೆ ಗಿಲ್ಲಿದಾಗ ಏನೋ ಇರುಸು ಮುರುಸು, ನಾನೇನೂ ಚಿಕ್ಕ ಮಗುವಲ್ಲ ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡ್ತಾರೆ ಅಂತ. ಮಗುವಿನ ತಾಯಿಯೂ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ ಏನೂ ಹೇಳದೇ ಇದ್ದಾಗ, ಇದೇನೂ ತಪ್ಪಲ್ಲವೇನೋ ಅನಿಸಿದರೂ, ಅವರ ಮನೆಗೆ ಭೇಟಿ ಅಲ್ಲಿಗೇ ನಿಂತಿತು.

ಪಿ.ಯು.ಸಿ ಯಲ್ಲಿ ಟ್ಯೂಷನ್ ಗೆ ಹೋಗುವಾಗ, ರಾಜಾಜಿನಗರದ ಖ್ಯಾತ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕೆಮಿಸ್ಟ್ರಿ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿದ್ದ, ಟ್ಯೂಷನ್ ನಲ್ಲಿ ಕೆಮಿಸ್ಟ್ರಿ , ಜೊತೆಗೆ ಫಿಸಿಕ್ಸ್ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ನಡುವಯಸ್ಸಿನ ಅವರು, ಮುಂದಿನ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಹುಡುಗಿಯರ ಪಾದಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಕಾಲ್ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಸವರುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾವಾಗಲೂ ಕೊನೆ ಬೆಂಚು ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು, ಹುಡುಗಿಯರು ಯಾಕೆ ಮೊದಲನೇ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂದೆ-ಮುಂದೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನುವುದರ ಸುಳಿವು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಲೇಟ್ ಆಗಿ ಬಂದದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಮೊದಲನೇ ಸಾಲಿನ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕೊಳ್ಳುವ ಸಂದರ್ಭ ಬಂದಾಗ. ಒಂದು ಸಾರಿ ಕತ್ತೆತ್ತಿ ಕೆಕ್ಕರಿಸಿ ನೋಡಿದಾಗ ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದರು. ಟ್ಯೂಷನ್ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರ ಪತ್ನಿಯೂ ಅವರ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿಬಿಡಲೇ ಅನ್ನಿಸಿದರೂ ಧೈರ್ಯ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ನಾವು ಹುಡುಗಿಯರು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಸುಲಭೋಪಾಯ, ಹುಡುಗರನ್ನು ಮೊದಲನೇ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಸುವುದು!.

ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಮಯದ ಪಾಳಿಯ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೊಂದು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟು ಮನೆ ಸೇರಲು ಒಂದು ಕಿ.ಮೀ ನಡೆಯಬೇಕಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಪುರುಷ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು ಜೊತೆಯಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಬಿರುಸಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತ ಹೋಗುವಾಗ ಯಾರೇ ಇದಿರಿಗೆ ಬಂದರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಅನುಮಾನವೇ. ಆದರೆ ೪-೫ ತಿಂಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಒಮ್ಮೆಯೂ ಯಾವುದೇ ಅನುಚಿತ ವರ್ತನೆಗೂ ಗುರಿಯಾಗದ್ದಕ್ಕೆ ಮುಂಬೈ ಎಷ್ಟು ಸುರಕ್ಷಿತ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದೂ ಹೌದು. ಅದು ಈಗ ಸಾಧ್ಯವಾ?

ಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿ ಪುರುಷ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು ಇದಿರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಅವರು ಮೈಯೆಲ್ಲ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿ ಆಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು ಸಂಧಿಸುವಾಗ ಅವರ ಮೇಲೆ ಮೂಡುವುದು ತುಚ್ಛ ಭಾವನೆ. ಅಂತಹ ಹಲವರ ನಡುವೆ, ರಾತ್ರಿ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಡವಾಗಿ ಹೊರಟಾಗ ಆಫೀಸಿನ ಕ್ಯಾಬ್ ನಲ್ಲೇ ಹೊರಟರೂ ಸೇಫಾಗಿ ಮನೆ ಸೇರಿದಿರಾ ಇಲ್ಲವಾ ಎಂದು ಕೇಳುವ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಮೇಲೆ ಗೌರವ ಭಾವನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ.

ಹಿಂದೆ ಕೂತ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ನೋಡಲೆಂದೇ ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡ ಆಟೋ ಚಾಲಕರು, ಮಹಿಳೆಯರೊಡನೆ ಏಕವಚನದಲ್ಲಿ, ತುಚ್ಛವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಆಟೋ ಚಾಲಕರು ಒಂದು ಕಡೆ. ಗಿರಿನಗರದಲ್ಲಿ ಮದುವೆಗೆ ಹೋಗಿ, ೧೦-೧೧ರ ರ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಆಟೋ ಸಿಗದೆ ಮಗುವಿನೊಡನೆ ಕಾದು ನಿಂತಿದ್ದಾಗ, ನಂದು ಇದೇ ಏರಿಯ ಮೇಡಂ ಟ್ರಿಪ್ ಹೋಗಲ್ಲ ಅಂದು ತುಸು ದೂರ ಹೋಗಿ ವಾಪಸ್ ಬಂದು, ವನ್ ಅಂಡ್ ಹಾಫ್ ಕೊಟ್ಬುಡಿ ಬನ್ನಿ ಮೇಡಂ ಆಂದು ಮನೆ ತಲುಪಿಸಿದ ಆಟೋ ಚಾಲಕ, ದೂರದ ಖರಗ್ ಪುರದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ನಡು ರಾತ್ರಿಯ ರೈಲು ಹಿಡಿಯುವಾಗ ’ಆಪ್ ಅಕೇಲೆ ಕೈಸೆ ಜಾಯೆಂಗೆ’ ಅಂದು ತಾನೇ ಖುದ್ದಾಗಿ ಬಂದು ರೈಲು ಹತ್ತಿಸಿದ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಬೆಂಗಾಲಿ ಹುಡುಗ, ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ’ಹಮ್ ಹೈ, ಆಪ್ ಬೇಫಿಕರ್ ರಹಿಯೆ’ ಎಂದು ಸೇಫಾಗಿ ಊರೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಾಡಿಸಿದ ಡ್ರೈವರ್ ಸಜ್ಜದ್, ಮನು ಕುಲದ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ’ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದಾಗ ಎಲ್ಲರೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ’ ಅನ್ನುವ ನುಡಿಯನ್ನು ಸುಳ್ಳು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

(ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮೇಲಿನ ಲೇಖನದ ಕೊಂಡಿ: http://avadhimag.com/?p=73459 )

ಕಿಶೋರ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹನಾ ಯೋಜನೆ

September 8, 2011

ದೇಶದ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಸಂಶೋಧನೆಯತ್ತ ಸೆಳೆಯಲು ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಇಲಾಖೆಯ ವತಿಯಿಂದ ನೀಡಲಾಗುವ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಫೆಲೋಶಿಪ್ ’ಕೆ.ವಿ.ಪಿ.ವೈ’ ಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಆನ್ ಲೈನ್ ನಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿ ಪಡೆಯಲು ಕೊನೆಯ ದಿನಾಂಕ ನಾಳೆ, ಸೆಪ್ಟಂಬರ್ 9, 2011 ಮತ್ತು ಭರ್ತಿ ಮಾಡಿದ ಅರ್ಜಿ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಲು ಕೊನೆಯ ದಿನಾಂಕ ಸೆಪ್ಟಂಬರ್ 12, 2011.
ಈ ಫೆಲೋಶಿಪ್ ಬಗ್ಗೆ ವಿಸ್ತೃತ ಲೇಖನ ಸಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಬರಲಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಅರ್ಹ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಲು ತಪ್ಪದೇ ತಿಳಿಸಿ.

ಪಿ.ಯು.ಸಿ, ಬಿ.ಎಸ್.ಸಿ, ಬಿ.ಇ, ಬಿ.ಆರ್ಕ್, ಎಂ.ಬಿ.ಬಿ.ಎಸ್, ಬಿ.ಎಸ್.ಸಿ, ಬಿ.ವಿ.ಎಸ್.ಸಿ, ಬಿ.ಫಾರ್ಮ ಒಂದು ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಸಿಸುತ್ತಿರುವ, ಉತ್ತಮ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಅರ್ಹರು.
ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರಗಳು ಈ ಕೊಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯ: http://www.kvpy.org.in/

ನಾನು ಓದಿದ ಪುಸ್ತಕ: ಮಾತುಗಾರ ರಾಮಣ್ಣ

March 26, 2011

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬಿಸಿಲಿನ ಝಳವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿದ ತುಂತುರು ಮಳೆಯ ತಣ್ಣನೆಯ ಹವೆಯಲ್ಲಿ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಮಾಸ್ತಿ ವೆಂಕಟೇಶ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್ ವಿರಚಿತ ಪುಸ್ತಕ ’ಮಾತುಗಾರ ರಾಮಣ್ಣ’. ಐವತ್ತರ ದಶಕದ ಹಿಂದಿನ ಮೈಸೂರಿನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ದಿನಗಳನ್ನು ಶಾನುಭೋಗ ರಾಮಣ್ಣನವರ ನಿರೂಪಣೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುತ್ತಾರೆ ಮಾಸ್ತಿಯವರು. ಮೈಸೂರಿನ ದಿವಾನರ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಪರಿ, ದೇಶದಲ್ಲಿ  ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ ಬಗೆ, ಕೌಟುಂಬಿಕ ಜೀವನದ ನೆಮ್ಮದಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಮನೋಸ್ಥಿತಿ, ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಸ್ಥಾನಮಾನ,  ಈ ಎಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಸರಳ, ನೇರ ವಿವರಣೆ, ಇಬ್ಬರು ಹಿರಿಯರ ನಡುವಿನ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಮೂಲಕ, ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯ. ಮೈಸೂರಿನ ದಿವಾನರ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಆಸಕ್ತಿಯಿರುವವರಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಪುಸ್ತಕ.

ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನಸೆಳೆದ ಕೆಲವು ಸಂಗತಿಗಳು (ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಹೆಕ್ಕಿದ್ದು):

****************************************************

 “ಜಪಾನೀಯರಿಗೆಲ್ಲ ಈ ದೇಶ ನಮ್ಮ ದೇಶ, ಇದು ದೊಡ್ಡದಾಗಬೇಕು, ಇದು ದೊಡ್ಡದಾಗಬೇಕಾದರೆ ನಾವೆಲ್ಲ ಚೆನ್ನಾಗಿ ದುಡಿಯಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಆಸೆಯಂತೆ ಸ್ವಾಮಿ. ಅವರ ಪಾಠದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಉಪಾಧ್ಯಾಯರು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಪುಸ್ತಕಾನ ಎದುರಿಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಜಪಾನಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಠ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಉಪಾಧ್ಯಾಯರು ಮೊದಲು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕ ಆಗಲಿ ಅದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಪಾಠ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಪುಸ್ತಕ ಬರೀಬೇಕಾದ ಈ ದೊಡ್ಡವರೇ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರಿಯೋಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಂತಲೋ, ಬೇರೆಯವರು ಬರೀಲಿ ಅಂತಲೋ, ತೆಪ್ಪನೆ ಕುಳಿತು ಬಿಟ್ಟರೆ ಪುಸ್ತಕ ಬರೆಯದೆಯೇ ಕನ್ನಡ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆಯೇ?”

“ನಮ್ಮ ಜನಕ್ಕೆ ಇಂಗ್ಲೀಷು ಅಂದರೆ ಮೋಹ ಆಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ದೊರೆಗಳಾಗಿದ್ದ ಪರಂಗಿ ಜನ, ನಮ್ಮನ್ನು ಆಳುವುದಕ್ಕೆ ಉಪಾಯ ಅಂತ ನಮ್ಮ ಜನಕ್ಕೆ ತಮ್ಮಲ್ಲೇ ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿದರು; ಸಂಸ್ಕೃತ ಯಾಕೆ ಅಂತ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕಲಿಸಿದರು. ನಾವೆಲ್ಲ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕಲಿತದ್ದು ಸಂಬಳಕ್ಕಾಗಿಯೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಸಂಸ್ಕೃತ ಮೂಲೆಗೆ ಬಿತ್ತು.”

“***ಇವರು ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಏಳು ಜನ ಮದರಾಸಿನವರನ್ನು ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿಯ ಬೇರೆ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಕೂಡ ನೇಮಿಸುವಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹತ್ತಿರದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ನೇಮಿಸಿದರು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರು ತಮಿಳರ ಪಾಲಾಯಿತು. ತನ್ನವನೂ ಅಂತ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ತನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಕೆಲಸ ಕೊಡದೆ ಮರ್ಯಾದೆ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡವರು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರು ಒಬ್ಬರೇ. ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರು ಕನ್ನಂಬಾಡಿ ಕಟ್ಟೆಗೆ ಸಾಗರದ ಕಟ್ಟಡ ಆರಂಭಿಸಿದರಲ್ಲ, ಇಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದ ತಮಿಳು ಜನರ ಕೂಗೋ ಕೂಗು. ತಂಜಾವೂರ ಜನಕ್ಕೆ ತೊಂದರೆ ಆಗುತ್ತೆ ಅಂತ. ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರು ಗಟ್ಟಿ ದಿವಾನರು. ಕೆಲಸ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. ಕುಡಿಯೋಕೆ ನೀರಿಲ್ಲದೆ ಕಷ್ಟ ಪಡ್ತಾ ಇದ್ದ ಮಂಡ್ಯದ ಸೀಮೆ ನೆಲ, ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣದ ನೆಲದ ಹಾಗೆ ಗದ್ದೆ ನೆಲ ಆಯ್ತು. ನಮ್ಮ ಜನ ಬದುಕಿಕೊಂಡರು.”

“ನಮ್ಮ ವ್ಯಾಪಾರಗಾರರು ಒಳ್ಳೇ ತುಪ್ಪಕ್ಕೆ ಜಿಡ್ಡು ಸೇರಿಸೋಕೆ ಏರ್ಪಾಟು ಮಾಡಿದರು. ಊರಿನಲ್ಲಿ ಕಸಾಯಿ ಮನೆಗಳಿಂದ ಕುರಿ ಕೊಬ್ಬನ್ನ ತಂದು ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸೋದು ಮೊದಲಾಯಿತು.  ನಮ್ಮ ಕಾಲದ ಹೊಸ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳು ಬೋಂಡಾ, ಪಕೋಡಾ, ಮೈಸೂರುಪಾಕು ಇಂಥದ್ದೆಲ್ಲ ಈ ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಹೆಚ್ಚು ರುಚಿ ಆಗ್ತಾ ಇತ್ತಂತೆ. ”

“ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಕವಿ, ಜಾಣ ಒಬ್ಬ ರಾಜನಾದವನಿಗೆ ’ಭೂಪತಿ ಅನ್ನಿಸಿಕೊಂಡ ಜನ ಸತ್ತಾಗ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿ ಸಹಗಮನ ಮಾಡಿದ್ದಿಲ್ಲಪ್ಪ’ ಅಂತ ಹೇಳಿದ ಅಂದರು. ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿ; ತಿಳಿಯೋದಿಲ್ಲ ಸ್ವಾಮಿ. ಈಗ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ, ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ  ದುರಾಸೆಯಿಂದ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಕಾಸುಗಳಿಸುತಾ ಇರೋ ಪುಣ್ಯವಂತ ಜನಕ್ಕೆ ಈ ಮಾತು ಸಲ್ಲುತ್ತೆ. ಹಣ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಯಾರ ಪಾಲಾಗುತ್ತೆ, ಯಾವ ಶುಭವನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತೆ ಇವರು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಣ ಗಳಿಸುತಾ ಇಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಈ ವಿವೇಕದ ಮಾತನಾಡುತಾ ಇದೇನೆ. ಗಳಿಸುತಾ ಇರೋರಿಗೆ ಈ ಸತ್ಯ ಹೊಳೆಯೋದಿಲ್ಲ.”

” ದಂಪತಿಗಳ ನಡುವೆ ಯಾವುದೇ ಬೇಸರ ಇದ್ದರೂ  ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸೋ ಹೊಣೆಗೆ ಅಡ್ಡಿ ಆಗಬಾರದು. ಪ್ರೇಮ ಇತ್ತು ಸಮ, ಪ್ರೇಮ ಇಲ್ಲ ಬೇಸರ ಅಂತೂ ಕೂಡದು. ಕಚ್ಚಾಟ ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೂ ಆಯಿತು.”

****************************************************

ಅಂತೂ ವಾರಾಂತ್ಯದ ಓದಿಗೆ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಪುಸ್ತಕ. ನಾನು ಆಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಡಿದ್ದು. ಇತರೇ ಪುಸ್ತಕ ಮಳಿಗೆಗಳಲ್ಲೂ ಲಭ್ಯವಿರಬಹುದು.

’ಸುಮ್ ಸುಮ್ನೆ’ ಒಂದು ಮನವಿ

September 16, 2010

  

ಸುಮುಖ ಪ್ರಕಾಶನದ ಮಕ್ಕಳ ಮಾಸಿಕ ಪತ್ರಿಕೆ ’ಸುಮ್ ಸುಮ್ನೆ’

   

“ಬಣ್ಣದ ತಗಡಿನ ತುತ್ತೂರಿ ಕಾಸಿಗೆ ಕೊಂಡನು ಕಸ್ತೂರಿ”,  

 “ಟೋಪಿ ಬೇಕೆ ಟೋಪಿ, ಎಂಥ ಟೋಪಿ? ಚಿನ್ನದ ಟೋಪಿ,  

ಎಷ್ಟು ರೂಪಾಯಿ, ನೂರು ರೂಪಾಯಿ, ಬೇಡಾ ಬೇಡಾ,  

ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಡು ಕೊಡು”  

ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ,  ಕಾಸು, ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ, ನಮ್ಮ ಇತಿ ಮಿತಿಯಲ್ಲಿರುವುದು ಎಂಬುದನ್ನು  ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವಂತೆ ಪದ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಕಾಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕಲಿತೆವು.    

ಕಬ್ಬನ್ ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿಗೆ ದೋಸೆ, ಇಡ್ಲಿ  ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಅನ್ನುವ ವಿಷಯ, ದಿನಪತ್ರಿಕೆ ಅಂತರ್ಜಾಲ ತಾಣಗಳನ್ನೆಲ್ಲ  ಸುತ್ತಿ ಬಳಸಿ ಬಂತು.  

ದಶಕದ ಹಿಂದೆ, ಟೈಮ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿಗೆ ದಿನ ಪತ್ರಿಕೆ ಆರಂಭಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳೂ ಈ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಪತ್ರಿಕೆ ನೀಡುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ತನ್ನ ಓದುಗರ ಬಳಗವನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಟೈಮ್ಸ್ ಬಳಗದ ಮುಂದೆ ನಮ್ಮದೇ ನಾಡಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಭಂಗ ಬರದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸಾಕು ಎಂಬಂತೆ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ. ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ನೆಪವೊಡ್ಡಿ ಎಲ್ಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳೂ ತಮ್ಮ ರೂಪುರೇಷೆಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ.  

 ಇಂತಹ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ನಡುವೆಯೂ ಮೂರೇ ರೂಪಾಯಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಸುಮುಖ ಪ್ರಕಾಶನದ ’ಸುಮ್ ಸುಮ್ನೆ’ ಎಂಬ ಮಕ್ಕಳ ಮಾಸಿಕ ಪತ್ರಿಕೆ. ಮಕ್ಕಳ ಜ್ಞಾನವಿಕಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಕೌತುಕ ಮೂಡಿಸುವ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸಚಿತ್ರವಾಗಿ ಮೂರೇ ರೂಪಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಒದಗಿಸುತ್ತಿರುವ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ ಈ ಪತ್ರಿಕೆಯದ್ದು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾಲು ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಪ್ರದೇಶಗಳ, ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳನ್ನೇ ಓದುಗರಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವ ಈ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು  ಸಾವಿರ  ಚಂದಾದಾರರಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿ ಒಂದಕ್ಕೆ ಆರು ರೂಪಾಯಿ ಖರ್ಚು ಬೀಳುವ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಮೂರೇ ರೂಪಾಯಿಗೆ ಒದಗಿಸಿ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸಂಪಾದಕ ನಾರಾಯಣ ಮಾಳ್ಕೋಡ್. ಬೆಲೆಯೇರಿಸಿ ಓದುವ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ದೂರ ಸರಿಸಲು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ.  ಇದೇ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ದಿವಸ ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟು ದಿವಸ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಹೊರತರುತ್ತೇನೆ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ.  ಅವರ ಬೆಂಬಲಕ್ಕಿರುವವರು ಅನೇಕ ಸಹೃದಯ ಜಾಹೀರಾತುದಾರರು. ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜಾಹೀರಾತುಗಳು ಒದಗಿ ಬಂದಲ್ಲಿ ಮೂರು ರೂಪಾಯಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಸುಮ್ ಸುಮ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರತಿಭೆಗಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದೀಪವನ್ನು ಬೆಳಗಬಹುದು. ಮಾಳ್ಕೋಡ್ ರವರ ಈ ಸಾಹಸದಲ್ಲಿ ನಾವೂ, ನೀವೂ ಕೈ ಜೋಡಿಸೋಣವೇ? ದಯವಿಟ್ಟು ಮಾಳ್ಕೋಡ್ ರವರ ಈ ಮನವಿಯನ್ನು ಓದಿ:  

  ಪ್ರಿಯ ಓದುಗರೇ,  

            ಕನ್ನಡದ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು/ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಓದುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕುಸಿಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಮಾತು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾಧ್ಯಮದ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಓದುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕಾರಣವಿರಬಹುದು. ಹಾಗಂತ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾಧ್ಯಮದ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಓದುವ ಮಕ್ಕಳು ಕನ್ನಡದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು/ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಭಾವಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಓದಿನಲ್ಲಿ ಅಭಿರುಚಿ  ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಹ ಮಾಹಿತಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಿಗದೇ ಇರುವುದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು. ಮಕ್ಕಳು ಇಷ್ಟಪಡುವಂತಹ, ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ಹಾಗೊ ಕುತೂಹಲಕರ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಬಹಳ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟು ಓದುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಠೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿರುವ ’ಸುಮ್ ಸುಮ್ನೆ’ ಪತ್ರಿಕೆಯೇ ಸಾಕ್ಷಿ.  

 ಈ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಕನ್ನಡ ಹಾಗೂ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾಧ್ಯಮದ ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳು ಓದುತ್ತಾರೆ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಈ ಮಕ್ಕಳ ಪೋಷಕರೂ ಸಹ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟು ಓದುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮಾಲೀಕರು ಪ್ರಸಾರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿದಷ್ಟೂ ಸಂತೋಷ ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಸಾರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹದಿನೈದು ಸಾವಿರ ಮೀರಿರುವುದಕ್ಕೆ ಸಂತೋಷವಾದರೂ ಇದನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವೆಂಬ ಅನುಭವ ಆಗುತ್ತಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಈ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಬೆಲೆ ಕೇವಲ ಮೂರು ರೂಪಾಯಿ ಆಗಿರುವುದು. ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮುದ್ರಣ ಕಾಗದಕ್ಕೂ ಸಹ ಈ ಬೆಲೆ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಿಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೂ ಬಂದಿರಬಹುದು. 28 ಪುಟಗಳ ಈ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ 12 ಪುಟಗಳು ಬಹುವರ್ಣದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಿತವಾಗುತ್ತವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಆಗುವ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಲು ನಿಮ್ಮ ನೆರವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಸಂಸ್ಠೆಯ ಜಾಹಿರಾತುಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಶುಭ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸಹಕರಿಸಿ ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಕೋರಿಕೆ. ನಿಮ್ಮ ಸಹಕಾರ ಲಭಿಸಿದರೆ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸದೆ ಪ್ರಸಾರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಸಹಸ್ರಾರು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಓದುವ ಅಭಿರುಚಿಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಆಶಯ.  

ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸಿ  

ನಾರಾಯಣ ಮಾಳ್ಕೋಡ್   

 ಸುಮುಖ ಪ್ರಕಾಶನ ಮತ್ತು ಪುಸ್ತಕ ಮಳಿಗೆಯ ವಿಳಾಸ  

ಸುಮುಖ ಡಿಸ್ಟ್ರಿಬ್ಯೂಟರ್ಸ್,    

174E/28, 2ನೇ ಮಹಡಿ, 1ನೇ ಮುಖ್ಯ ರಸ್ತೆ,    

ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯ ನಗರ, ಮಾಗಡಿ ರಸ್ತೆ, ಟೋಲ್ ಗೇಟ್,    

ಬೆಂಗಳೂರು 560023
ನಾರಾಯಣ ಮಾಳ್ಕೋಡ್ ರವರ ದೂರವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಖ್ಯೆ: 9481454602 

ಚಂದಾದಾರರಾಗಲು ಆಸಕ್ತಿ ಇದೆಯೇ?  ’ಸುಮುಖ ಡಿಸ್ಟ್ರಿಬ್ಯೂಟರ್ಸ್’ ಹೆಸರಿಗೆ ಡಿ.ಡಿ ಅಥವಾ ಮನಿ ಆರ್ಡರ್ ಮೂಲಕ 36 ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಮೇಲ್ಕಂಡ ವಿಳಾಸಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿ. 
ನಿಮ್ಮ ಅಂಚೆ ವಿಳಾಸವನ್ನು ನಮೂದಿಸಲು ಮರೆಯದಿರಿ.  ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಾಲ ’ಸುಮ್ ಸುಮ್ನೆ’ ಸಂಚಿಕೆಗಳು ನಿಮ್ಮ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೇ ಬಂದು ತಲುಪುತ್ತವೆ.
 
ಸುಮ್ ಸುಮ್ನೆ ಬಗ್ಗೆ ದಟ್ಸ್ ಕನ್ನಡ ತಾಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾದ್ ರವರ ಲೇಖನ ತಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೆ 

ರಾಜಾಜಿನಗರದಲ್ಲೊಂದು ಉತ್ತಮ ಪುಸ್ತಕ ಮಳಿಗೆ

July 14, 2010

ಆಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ವಸುಧೇಂದ್ರರ ಪ್ರಬಂಧ ವಾಚನ ಆಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಭಿಕರು

ಬಸವನಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಕಿತ ಇದೆ, ಜಯನಗರದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತವೆನ್ನುವ ಎಲ್ಲಾ ಪುಸ್ತಕ ಮಳಿಗೆಗಳು ಮನೆ ಮಾಡಿವೆ. ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಕನ್ನಡಿಗರ ಊರೇ ಆಗಿರುವ ರಾಜಾಜಿನಗರದಲ್ಲಿ, ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳ ಮಳಿಗೆಗಳು ದಂಡಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತರು ಪುಸ್ತಕಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ಬಡಾವಣೆಗಳ ಪುಸ್ತಕ ಮಳಿಗೆಗಳ ಮೊರೆ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ  ಗಾಂಧಿನಗರದ ಸಪ್ನ ಮಳಿಗೆಗೆ ಎಡ ತಾಕುತಿದ್ದ ರಾಜಾಜಿನಗರದ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಣ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ’ಆಕೃತಿ’ಯ ಆಗಮನ ಸಂತಸದ ವಿಷಯ.

 ಸದ್ದು ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದೆ  ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆಯಷ್ಟೇ ಆರಂಭವಾದ ಆಕೃತಿ ಪುಸ್ತಕ ಮಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮೊನ್ನೆ ಭಾನುವಾರ,  ಖ್ಯಾತ ಕತೆಗಾರ ವಸುಧೇಂದ್ರರವರಿಂದ ತಮ್ಮ ಇತ್ತೀಚಿನ ಪುಸ್ತಕ ’ರಕ್ಷಕ ಅನಾಥ’ ದಿಂದ ಒಂದು ಬರಹ ವಾಚನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಿತ್ತು. ಮಳಿಗೆಯ ಸ್ಥಾಪಕ ಗುರುಪ್ರಸಾದ್ ಕುಟುಂಬ ವರ್ಗ, ಕೆಲವು ಸ್ನೇಹಿತರಷ್ಟೇ ನೆರೆದಿದ್ದ ಚಿಕ್ಕ ಚೊಕ್ಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ. ’ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಓದಲು ಹಚ್ಚಿದ’ ಲೇಖಕರೆಂದು ಬೊಳ್ವಾರ( ’ತಟ್ಟು ಚಪ್ಪಾಳೆ ಪುಟ್ಟ ಮಗು’ ಪುಸ್ತಕದ ಸಂಪಾದಕ) ರಿಂದ ನಾಮಕರಣಗೊಂಡ ಲೇಖಕ ವಸುಧೇಂದ್ರ ನೆರೆದವರೆಲ್ಲರೊಡನೆಯೂ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಬೆರೆತು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಯಾವುದೇ ದೇಶದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ 10% ಮಂದಿಯಷ್ಟೇ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಈಗೀಗ ಓದುಗರು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅದು ಸಂತಸದ ವಿಷಯವೆಂದ ವಸುಧೇಂದ್ರ, ಐ.ಟಿ ಉದ್ಯೋಗ ತೊರೆದು ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಕಾಶನ, ಮಾರಾಟ  ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿರುವ ಗುರುಪ್ರಸಾದ್ ರವರಿಗೆ ಶುಭ ಹಾರೈಸಿದರು.

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮಕ್ಕಳ ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾ ಪ್ರಭುತ್ವ ಅಂಗಡಿಯ ಬೋರ್ಡ್ ಓದಲಿಕ್ಕಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವೆಂದ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ, ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯಾದರೂ ಸರಿ, ಪುಸ್ತಕ ಓದುವ ಅಭಿರುಚಿಯಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಕನ್ನಡ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ತರ್ಜುಮೆ ಮಾಡಿಯಾದರೂ ಸರಿ ಅವರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಬಹುದಲ್ಲ ಎಂದರು ಆಶಾವಾದಿ ವಸುಧೇಂದ್ರ.

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಾತನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಇರುವ ದೇವರ ಪಟಗಳನ್ನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತೋರದ ಧರ್ಮ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ನೀವಿದ್ದಲ್ಲಿ, ವಸುಧೇಂದ್ರರ ’ರಕ್ಷಕ ಅನಾಥ” ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಓದಿ. ಸಮರ್ಪಕ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಅವರ ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧ ’ರಕ್ಷಕ ಅನಾಥ’. ಹಿರಿಯರು ನೂರು ವರ್ಷ ಬಾಳಿ ಬದುಕಿದ ಬಳ್ಳಾರಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಇನ್ನೂರಕ್ಕೂ ಮಿಕ್ಕ ದೇವರ ಪಟಗಳನ್ನು, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಆಧುನಿಕ ಜೀವನ ಶೈಲಿಗೆ ಹೊಂದುವ ಹಾಗೆ ಕಾಪಾಡಿಗೊಂಡ ಬಗೆಯ ಕುರಿತ ಹಾಸ್ಯ ಲೇಖನ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ಸಭಿಕರಲ್ಲೊಬ್ಬರು ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ರವಿವರ್ಮನ ಕಲಾಕೃತಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಉಪಾಯ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ವಸುಧೇಂದ್ರರವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು.

ಗುರುಪ್ರಸಾದ್ ರವರ ಸಾಹಿತ್ಯಾಭಿರುಚಿಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವ,  ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿರುವ ಪುಸ್ತಕಮಳಿಗೆಗೊಮ್ಮೆ ಭೇಟಿ ಕೊಡಿ. ಬಹುತೇಕ ಜನಪ್ರಿಯ ಪುಸ್ತಕಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲಿವೆ. ಡಿ.ವಿ.ಜಿ ಯವರ ಜ್ಞಾಪಕ ಚಿತ್ರಶಾಲೆ, ಬಿ.ಜಿ.ಎಲ್ ಸ್ವಾಮಿಯವರ ಹಸಿರು ಹೊನ್ನು, ತೇಜಸ್ವಿ, ಕುವೆಂಪು, ಕಾರಂತ, ಭೈರಪ್ಪನವರ ಸಮಗ್ರ ಕೃತಿಗಳು, ಸ್ವಪ್ನ ಸಾರಸ್ವತ, ವೈದೇಹಿಯವರ ಕ್ರೌಂಚಪಕ್ಷಿಗಳು, ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ, ಜೋಗಿ, ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ, ಆರ್. ಕೆ ನಾರಾಯಣ್ ರವರ ಕೃತಿಗಳ ಕನ್ನಡ ಅನುವಾದ, ಎಲ್ಲರ ಕೃತಿಗಳು ಲಭ್ಯ ಇಲ್ಲಿ.  ತೇಜಸ್ವಿಯವರು ತೆಗೆದ ಛಾಯಾ ಚಿತ್ರಗಳ ಸಂಕಲನದ ಪುಸ್ತಕ ಅದರ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ  ಕಪಾಟಿನ ಮೇಲ್ಗಡೆ ಸ್ಥಾನ ಆಕ್ರಮಿಸಿತ್ತು. ಛಂದ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಗೆಂದೇ ಒಂದು ಕಪಾಟು ಮೀಸಲಾಗಿದೆ.

ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬ ಬೇಸರ ಬೇಡ. ಪಂಚತಂತ್ರ, ಅಮರ ಚಿತ್ರಕಥೆ ಇನ್ನಿತರೆ ಚಿತ್ತಾಕರ್ಷಕ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಮಕ್ಕಳ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಲಭ್ಯವಿವೆ.  ಈಗಿನ ಪೀಳಿಗೆಯವರ ನಾಡಿ ಮಿಡಿತವನ್ನರಿತಿರುವ ಗುರು, ಅವರಿಗೆಂದೇ ಜೆಫ್ರಿ ಆರ್ಚರ್, ಸ್ಟೆಫಿನಿ ಮೆಯರ್ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವಂತೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಪುಸ್ತಕ ಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಬೇಕೆಂದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತು ಓದಲು ಬೀನ್ ಬ್ಯಾಗ್ ಗಳಿವೆ.  ಬಿಡುವಿನ ಸಮಯದಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ಭೇಟಿ ಕೊಡಿ.

ಮಳಿಗೆಗೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ,  ಎಮ್. ಟಿ. ಆರ್  ಮೊಮೆಂಟ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ದೋಸೆ, ಕಾಫಿ ಸೇವನೆಯೂ ಆಗಬಹುದು, ಖಾರ ಭರಿತ ಚಾಟ್ಸ್, ಜೋಳದ ರೊಟ್ಟಿ, ಮನೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಸಾಮಾನು … . .ಈಗಾಗಲೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರಬಹುದು ಯಾವುದೀ ರಸ್ತೆ ಎಂದು. ರಾಜಾಜಿನಗರದ ಭಾಷ್ಯಂ ಸರ್ಕಲ್ ಮತ್ತು ಇ. ಎಸ್. ಐ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ನಡುವಿನ ರಸ್ತೆ ಇದು.

ಆಕೃತಿ ಪುಸ್ತಕ ಮಳಿಗೆಯ ವಿಳಾಸ:

ಆಕೃತಿ ಬುಕ್ಸ್
ನಂ. 31/1, 12 ನೇ ಮುಖ್ಯರಸ್ತೆ, 3 ನೇ ಬ್ಲಾಕ್,
ರಾಜಾಜಿನಗರ, ಬೆಂಗಳೂರು- 560010 

ಗುರುತು: ಸ್ಟೇಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಆಫ್ ಹೈದರಾಬಾದ್ ಹತ್ತಿರ

ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರಗಳಿಗೆ ದೂರವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪರ್ಕಿಸಲು: 9886694580

ಅಂತರ್ಜಾಲ ಮಳಿಗೆ: http://akrutibooks.com/

(ಫೋಟೋ ಕೃಪೆ: ಗುರುಪ್ರಸಾದ್)

ಆತ್ಮೀಯ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕಿ ಸುಧಾ ಮೂರ್ತಿ

May 16, 2010

“ಪ್ರಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರೇ, ಐದು ವರ್ಷದ ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಂಧ ಕೊನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರಂತೆ ಇದ್ದೆವು. ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಯ್ದಿದ್ದೇವೆ, ನೀವು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ತಪ್ಪಿದ್ದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೆಂದು ತೋರಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿರಲಿಕ್ಕೂ ಸಾಕು. ನಮ್ಮ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಂದಿಸಿರಲೂಬಹುದು. ಆದರೆ ನಮಗೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಸರವಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಕೋಪದ ಭರದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಭಾವನೆಗಳು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವುದೇ ಹೀಗೆ.

ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೂರು ಮಂದಿ ಮಾತ್ರ ದಂಡಿಸಬಹುದು, ತಿದ್ದಬಹುದು. ಅವರೆಂದರೆ ತಂದೆ, ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಗುರುಗಳು. ಗುರುವಾಗಿ ನಾನು ತಿಳಿ ಹೇಳುವುದು ನನ್ನ ನೈತಿಕ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂದೇ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಯಿದ್ದು ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಜೀವನ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಕಳೆದ ಒಂದೊಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ. ಪಾಠ ಮಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ಏನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೆಂದೇ ಅಂದುಕೊಂಡು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲು ಸರ್ವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೊಡನೆಯೂ ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತದಿಂದಿರಲು ಆದಷ್ಟೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ನಮ್ಮ ಹಿಂದೂ ಪದ್ಧತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಶಿಷ್ಯರ ಕಾಲು ಭಾಗದಷ್ಟು ಗಳಿಕೆ ಗುರುಗಳಿಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕಾದ್ದು. ನಾನು ಗುರುದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಕೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ ನೀವು ಎಲ್ಲೇ ಇರಿ, ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರಾಗಿರಿ. ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸಲು ಅನೇಕ ಮಾರ್ಗಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಹಣ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲ. ಮಾನಸಿಕ ನೆಮ್ಮದಿ ನಿಸ್ಪೃಹ ಸೇವೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. ಹಣ ಕ್ಷಣಿಕ. ಕಾಲಾನಂತರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯೇ ನೆಮ್ಮದಿಗೆ ಹಾದಿ. ಯಾವುದೇ ಕೆಟ್ಟದ್ದಕ್ಕಾಗಲಿ ಒಳ್ಳೆಯದ್ದಕ್ಕಾಗಲಿ ಒಂದು ಕೊನೆಯಿದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಆ ದಿನ ಇಂದು ಬಂದಿದೆ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ. ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ”.

***

ಹತ್ತು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ಕಾಲೇಜಿನ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ವಿಭಾಗದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆ, ಆತ್ಮೀಯ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕಿ, ಸುಧಾ ಮೂರ್ತಿಯವರ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ನಮ್ಮಲ್ಲನೇಕರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರಾಡಿತ್ತು. ಮಹಾರಾಣಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅಮ್ಮಣ್ಣಿ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಏಕಾಕಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯೊಂದಿಗೆ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ವಿಭಾಗವನ್ನು ಆರಂಬಿಸಿ, ಮುಂದೆ ಸಾವಿರಾರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರ ಉತ್ತಮ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಹಾದಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟವರು ಸುಧಾ ಮೂರ್ತಿ. ಸತತವಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಮೂಲಕ ಉತ್ತಮ ಹೆಸರನ್ನು ಗಳಿಸಿರುವ ವಿಭಾಗದ ಹಿಂದಿರುವುದು ಸುಧಾ ಮೂರ್ತಿಯವರ ಹಲವು ವರುಷಗಳ ಪರಿಶ್ರಮ.

ಆಗಿನ್ನೂ ಇನ್ಫೋಸಿಸ್  ಬಾಲ್ಯಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಹಲವು ದೇಶಗಳ ಪರ್ಯಟನೆ ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಯ ಒಳ್ಳೆಯದೆಲ್ಲದ್ದರ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದು ನಮ್ಮೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಸುಧಾ ಮೂರ್ತಿಯವರ ತರಗತಿ ಎಂದರೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಅಚ್ಚು ಮೆಚ್ಚು. ತಾವು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಓದುವಾಗ ಇಡೀ ತರಗತಿಗೆ ಒಬ್ಬಳೇ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯಾಗಿ ಸೇರಿದ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗಿನ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಸಮಾನ ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯ ನೀಡುತ್ತಿರುವದನ್ನು ಕಂಡು ಅವರಿಗೆ ಬಹಳ ಸಂತೋಷ. ನಮ್ಮ ಕಾಲೇಜಿನ ಬಗಲಿನಲ್ಲೇ ಇರುವ ಭಾರತೀಯ ವಿಜ್ಞಾನ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಎಮ್.ಟೆಕ್ ಪದವಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ಚಿನ್ನದ ಪದಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದರೂ ಯಾವುದೇ ಅಹಂ ತೋರಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮೊಲ್ಲೊಬ್ಬರಾಗಿ ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯಾಗಿ ಬೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಮ್.ಟೆಕ್ ಓದಿ ಡಿಗ್ರೀ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪಾಠ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲ ಅಂತ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಅನಿಸಿತ್ತು. ಕೆಲವರು ಅವರಿಗೆ ಹಣದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಗೆಂದು ಅವರೇನೂ ಪಾಠ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದಿಲ್ಲ.

ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನೇ ನೀಡುತ್ತಾ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಕಲಿಕೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಡಲೆ ಎಂದು ಅನಿಸದಂತೆ ಸರಳವಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಪಾಠ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಪ್ರತಿ ತರಗತಿಯಲ್ಲೂ ಅವರ ಅನುಭವ ಮೂಸೆಯಿಂದ ಆಯ್ದ ಘಟನೆಯ ಅಥವಾ ಕಥೆಯ ಪರಿಚಯ ನಮಗಾಗಿ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.ತಾನು ಪಂಚ್ ಕಾರ್ಡ್ ಯುಗದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದು. ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್ ಬರೆಯುವಾಗ ತುಸು ತಪ್ಪಾದರೂ ಎಷ್ಟು ಫಜೀತಿಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು ನಿಮಗೇ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಐದೂ ಕಾಲಿಂಚಿನ ಫ್ಲಾಪಿ ಇದೆ ಅಂದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆ ಮೂಡಿಸುತ್ತ್ತಿದ್ದರು!

ಆದರೆ ಮೂರೂವರೆ ಇಂಚಿನ ಫ್ಲಾಪ್ಪಿ ಹಿಡಿದು ಅಮ್ಮನ ಜೊತೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ತುಸು ಸಂಕೋಚ ಸ್ವಭಾವದ ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ಅಕ್ಷತಾ, ರೋಹನ್ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬೆರಗು ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇನ್ನೂ ಶಾಲೆ ಕಲಿಯುತ್ತಿರುವ ಮಕ್ಕಳು ಎಷ್ಟು ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಆಪರೇಟ್ ಮಾಡ್ತಾರಲ್ಲ ಅಂತ!ಈ-ಮೆಯ್ಲ್ ಏನೂ ಹೊಸ ಆವಿಷ್ಕಾರವಲ್ಲ. ದೇವಾನುದೇವತೆಗಳು ಅಂದಿನ ಕಾಲಕ್ಕೇ ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯತಮ-ಪ್ರಿಯತಮೆಗೆ ಸುದ್ದಿ ಮುಟ್ಟಿಸಲು ಅದೇ ರೀತಿ ಸಂವಹನ ತಂತ್ರವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ಅದಕ್ಕೆ ಮರ್ಕ್ಯುರಿ ಮೆಯ್ಲ್ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ ಅನ್ನುತ್ತಾ ಕಥೆಯ ನಿರೂಪಣೆಯೊಡನೆ ಈ-ಮೆಯ್ಲ್ ಆರಂಭವಾದ ಹಾದಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಿದರು.

ಡೇಟಾಬೇಸ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೈಮರಿ ಕೀ, ಸೆಕಂಡರಿ ಕೀ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವಾಗ ಅವರು ಕೊಡುತ್ತಾ ಇದ್ದ ಉದಾಹರಣೆ: ತನ್ನ ಸಹಪಾಠಿಯೊಬ್ಬನ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಹೊರ ನಿಂತು ಕುಲಕರ್ಣಿ ಎಂದು ಕರೆದಾಗ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾದರು ಎಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ನಗೆಗಡಲಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೆಸರಿನ ಮುಂದೆ ಸರ್ ನೇಮ್ ಸೇರಿಸಿಕೊಡಾಗ ಅದು ಹೇಗೆ ಪ್ರೈಮರಿ ಕೀ ಆಗುತ್ತೆ ಅಂತ ವಿವರಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ರು. ತಮ್ಮ ಹೆಸರಿನ ಜೊತೆ ಮೂರ್ತಿಯವರ ಹೆಸರನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಅವರಿಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು. ವಿವಾಹ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ತಂದೆಯ ಹೆಸರು ನಂತರ ಮೂರ್ತಿಯವರ ಹೆಸರು ಜೊತೆಗಿರುವುದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸುರಕ್ಷೆಯ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿಸುತ್ತೆ ಅನ್ನುತ್ತಾ ಇದ್ದರು.

ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಫಲಿತಾಂಶ ಬಂದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಫಲಿತಾಂಶ ಬಾರದೇ ಇರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರಿಗೆ ಇತರೇ ಕೆಲವು ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕಿಯರು ಮಾಡಿದ್ದುಣ್ಣೋ ಮಹರಾಯ ಎನ್ನುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದರೆ ಇವರದೇ ಬೇರೆ ಪರಿ.“Success has many fathers. But failure has none”- ಇದು ಅವರು ನೊಂದ ಮನಗಳಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ. ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಫಲಿತಾಂಶ ನಿಮ್ಮನು ಧೃತಿಗೆಡಿಸಬಾರದು. ಅಂಕಗಳು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ. ಇವತ್ತು ಕಡಿಮೆ ಅಂಕ ಬಂದಿರಬಹುದು ಆದರೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟರೆ ಉತ್ತಮ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಲ್ಲ ಎಂಬ ಹುರಿದುಂಬಿಸುವ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಯಾವುದೇ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಉತ್ತಮವಾದ ಗುಣಗಳನ್ನೇ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೇವಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನೇ ವೈಭವೀಕರಿಸುವುದು ಅವರ ಜಾಯಮಾನವಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕತೆ ಹೇಳುತ್ತ ಇದ್ದರು. ಒಬ್ಬ ಕಲಾಕಾರ ನಗರದ ಮುಖ್ಯ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ತಪ್ಪುಗಳಿದ್ದರೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಖಾಲಿ ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಿರಿ ಎಂಬ ಒಕ್ಕಣೆಯೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಕಲಾ ಕೃತಿಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಿಟ್ಟ. ಮಾರನೇ ದಿನ ಸಲಹೆಗಳ ಮಹಾ ಪೂರವೇ ಖಾಲಿ ಹಾಳೆಯನ್ನು ತುಂಬಿತ್ತು. ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಖಾಲಿ ಹಾಳೆಯಿಟ್ಟು ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸರಿಪಡಿಸಿ ಎಂಬ ಒಕ್ಕಣೆ ಬರೆದ. ಆಗ ಯಾರೂ ಆ ಚಿತ್ರದ ಗೊಡವೆಗೇ ಬರಲಿಲ್ಲ!

ಪದವಿಯ ಅಂತಿಮ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ವಿವಾಹದ ಮಾತು ಕತೆ ನಡೆವ ಸುಳಿವು ಸಿಕ್ಕಾಗ ಸಲಹೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿ ಹುಡುಗಿಯೂ ಹರೆಯದಲ್ಲಿ ಐಡಿಯಲ್ ಹುಡುಗನಿಗಾಗಿ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾಳೆ. ಕಾರು, ಮನೆ, ಒಳ್ಳೆಯ ಹುದ್ದೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಬಳ ಜೊತೆಗೆ ಸಿನಿಮಾ ಹೀರೋನಂಥ ಹುಡುಗನ ಕನಸು. ಹಾಗೆಯೇ ಹುಡುಗ ಕೂಡಾ ಸುಂದರ, ಸುಶಿಕ್ಷಿತ, ಸಂಪ್ರದಾಯಬದ್ಧ ಇತ್ಯಾದಿ ಗುಣಗಳ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ವಿಪಯರ್ಾಸ ಎಂದರೆ ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಎಂದಿಗೂ ಭೇಟಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಎಲ್ಲರ ಮೊಗದಲ್ಲೂ ನಗೆ ಮೂಡಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದರು.

ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಮ್ಯಾಚಿಂಗ್ ಬೇಕು ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದವಳು ಹೇಗೆ ತನ್ನ ವಿರುದ್ಧದ ಬಣ್ಣದ ಹುಡುಗನನ್ನು ಮದುವೆಯಾದಳು ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಯಾಕೆ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾಚಿಂಗ್ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಇದು ಕಾಂಟ್ರಾಸ್ಟ್ ಮ್ಯಾಚಿಂಗ್ ಅಂದಿದ್ದನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇದ್ದರು.

ಅವರ ಮುದ್ದಿನ ಶಿಶು ಇನ್ಫೋಸಿಸ್ ಕಂಪನಿ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದ ಅಂತಿಮ ಪದವಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರು ಪದವಿಯ ನಂತರ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿ ಎಂದು ಕೋರಿದರೆ ನನಗೂ ಅದಕ್ಕೂ ಮೈಲು ದೂರ. ನಾನು ಎಂಪ್ಲಾಯ್ಮೆಂಟ್ ಬ್ಯೂರೋ ನಡೆಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ನೇರವಾಗಿ ನೀವೇ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಅರ್ಜಿ ಅವರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ನಮಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಲು ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಾಲೇಜಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ‘ವೃತ್ತಿ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ವಾರ’ ನಡೆಸಿದರು. ವಿವಿಧ ವೃತ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಪದದಲ್ಲಿರುವವರೊಡನೆ ಭಾಷಣ, ಸಂವಾದಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಪದವಿಯ ನಂತರ ತಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ವಿಫುಲ ಅವಕಾಶಗಳ ಪರಿಚಯ ನಮಗಾಯಿತು. ಈ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಿಂದಾಗಿ ಅನೇಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರ ಜೀವನ ಪ್ರಗತಿಪರ ತಿರುವನ್ನು ಪಡೆದಿರಲಿಕ್ಕೂ ಸಾಕು.

ಬೇರೆಲ್ಲ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕಿಯರೊಡನೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಹಿಂಜರಿಯುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರು ಸುಧಾ ಮೂರ್ತಿಯವರೊಡನೆ ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ತಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಕುಟುಂಬದ ಇಚ್ಛೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರನ್ನು ಅವರ ಕುಟುಂಬದವರನ್ನು ಒಲಿಸಿ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಿರುವುದೂ ಉಂಟು. ಕೆಲವು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರೊಡನೆ ಅವರ ನಿಕಟ ಬಾಂಧವ್ಯ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರಿಗೆ ಅವರು ಪಕ್ಷಪಾತ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೇನೋ ಅನ್ನುವ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿಸಿ ಅದನ್ನು ನಾವು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದಾಗ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ಬೇಸರ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರು ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದ ಹಾಗೆ. ಯಾವ ತಾಯಿಯೂ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಪಾತ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನೊಂದುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಈಗ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರೆ ನಾವು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಆ ರೀತಿ ಆಪಾದಿಸಿದ್ದು ಎಷ್ಟು ಬಾಲಿಶ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

(ದಟ್ಸ್ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ ಲೇಖನ)

ನಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಅಪರೂಪದ ಕತೆಗಾರ ವಸುಧೇಂದ್ರ

May 16, 2010

ಫೆಬ್ರವರಿ, ೨೦೦೯ರಲ್ಲಿ  ಮೇ ಫ್ಲವರ್  ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಅಪರೂಪದ ಕತೆಗಾರ ವಸುಧೇಂದ್ರರೊಡನೆ ಒಂದು ಮಾತು-ಕತೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಡೆಯಿತು. ಹಂಪಿ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್ಸ್ ಕೃತಿ ಮಾಸ್ತಿ ಕಥಾ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿರುವ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಂದು ನಡೆದ ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲಿ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿರುವ ಕೆಲವು ತುಣುಕುಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.

ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ವಾತಾವರಣವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬಹುಶಃ ತಾವು ಕತೆಗಾರರಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ತಮ್ಮ ತಾಯಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ವಸುಧೇಂದ್ರ. ಕತೆ ಹೇಳುವುದು, ಬರೆಯುವುದು ಒಂದೇ ಉದ್ದೇಶದ ವಿಭಿನ್ನ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳಷ್ಟೇ. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ತಾಯಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದ ಕತೆಗಳು ತಾವು ಕತೆಗಾರರಾಗಲು ಪೂರಕವಿರಬಹುದು. ತನ್ನ ಜೀವನದ ಅತಿ ಸಣ್ಣ ವಿಷಯವನ್ನೂ ಮಹತ್ವದ್ದೆಂಬಂತೆ ಅನೇಕ ರಂಜನೀಯ ವಿಶೇಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಕೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಪರಿ ಯಾವ ಕತೆ/ಕತೆಗಾರನಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಿರಲಿಲ್ಲ.

ತಮ್ಮ ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್ ವೃತ್ತಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಪಂಚದ ಹಲವೆಡೆ ಪಯಣಿಸಿರುವ ಇವರು ಲಂಡನ್ನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅನೇಕ ಉತ್ತಮ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಗದಿತ ವೇಳೆಯಷ್ಟೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಪರಿಪಾಠವಿರುವ ಆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ದೊರೆತ ವಿಫುಲ ವಿರಾಮ ಸಮಯ ಕಳೆಯಲು ಅವರು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಪ್ರಪಂಚದೆಲ್ಲೆಡೆಯ ಉತ್ತಮ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಹವ್ಯಾಸ. ಬಹುಶಃ ಆಗಲೇ ತಾವ್ಯಾಕೆ ಕತೆ ಬರೆಯಬಾರದು ಅನಿಸಿದ್ದು. ಒಂದೇ ಸಮನೇ ಅನೇಕ ಕತೆಗಳನ್ನು ಬರೆದರು. ಆದರೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಕೇಳಿರದ ಇವರ ಕತೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲು ಯಾರೂ ಮುಂದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಕತೆಗಳನ್ನ ಯಾರು ಓದುತ್ತಾರೆ ಹೋಗ್ರೀ ಎಂದು ಬಾಗಿಲು ತೋರಿಸಿದ್ದೂ ಇದೆ. ಆಗಲೇ ಅವರಿಗೆ ಹೊಳೆದದ್ದು ತಮ್ಮ ಕತೆಗಳನ್ನು ತಾವೇ ಏಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸಬಾರದೆಂದು. ಅಂತೆಯೇ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮ ಕತೆಗಳನ್ನು ತಾವೇ ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು. ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸೊಗಡಿರುವ ಒಂದು ಸರಳ, ಚಂದವಾದ ಹೆಸರಿನ ಛಂದ ಪುಸ್ತಕ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಹೀಗೆ. ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ನೆನಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತಮ್ಮ ಕತೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದ ಕನ್ನಡಪ್ರಭ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು. ಹೊಸ ಬರಹಗಾರರಿಗೆ ಎದುರಾಗುವ ಎಡರು ತೊಡರುಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡ ಫಲ ಹೊಸ ಬರಹಗಾರರನ್ನು ತಮ್ಮ ಛಂದ ಪುಸ್ತಕದ ಮೂಲಕ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದ್ದು.

ಈಗಷ್ಟೇ 5 ಯಶಸ್ವೀ ಸಂವತ್ಸರಗಳನ್ನು ಕಂಡಿರುವ ಛಂದ ಪುಸ್ತಕ ಈಗ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮಾತಾಗಿದೆ. ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಪುಸ್ತಕ ಮಳಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ತಾವೇ ಖುದ್ದು ಈ ಪುಸ್ತಕ ತೊಗೋಳ್ಳಿ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಎಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾರಿದ್ದೂ ಇದೆ. ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೇ ‘ವಸುಧೇಂದ್ರಾನಾ, ಮಡಿ ಮೈಲಿಗೆ ಏನೂ ಇರಲ್ಲ ಇವರ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ’ ಎಂಬ ಓದುಗರ ನುಡಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದದ್ದೂ ಇದೆ.

ಯಶವಂತ ಚಿತ್ತಾಲರು ಒಂದೆಡೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಅಮ್ಮ, ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಇವತ್ತು ಏನಾಯ್ತು ಗೊತ್ತಾ? ಅನ್ನುವ ಮಗುವಿನ ಮಾತಿನಲ್ಲೂ ಒಂದು ಕತೆಯಿದೆ ಎಂದು. ಅಂತೆಯೇ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಕತೆ ಹೇಳುವ ಪ್ರತಿಭೆಯಿರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ವಸುಧೇಂದ್ರ ಕತೆಗಳು ಓದುಗರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಹಾಗೆ ಸರಳವಾಗಿರಬೇಕು ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಬರೆಯುವುದೇ ಹೀಗೆ. ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ ಎನ್ನುವ ಧೋರಣೆ ಇವರದ್ದಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಛಂದ ಪುಸ್ತಕ ಮುಖೇನ ಅನೇಕ ಎಲೆಮರೆಯ ಬರಹಗಾರರನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇವರನ್ನು ನೀವು ಒಮ್ಮೇ ಕೇಳಿ ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಕಾಶನದ ಯಾವ ಪುಸ್ತಕ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಎಂದು. ತಮ್ಮ ಪುಸ್ತಕಕ್ಕಿಂತ ಇನ್ನೆಲ್ಲರ ಪುಸ್ತಕಗಳೂ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕ ಓದುವ ಮುನ್ನ ಅವನ್ನು ಓದಿ ಅನ್ನುವ ವಿನಮ್ರ ಮನಸ್ಸು ಅವರದು.

ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಮಂದಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿರುವ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪುಸ್ತಕದ ಒಂದೆರಡು ಸಾವಿರಪ್ರತಿಗಳು ಮಾರಾಟವಾಗುವುದೇ ಒಂದು ಸಾಧನೆಯೆಂದು ಖುಷಿ ಪಡಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಪರ್ಯಾಸವಲ್ಲವೇ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಲೇ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಹು ಕನ್ನಡಿಗರು ಬರೆಯುವತ್ತ ಒಲವು ತೋರಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಷಯ ಎಂದು ಸಂತಸಪಡುತ್ತಾರೆ. ಪುಸ್ತಕ, ಮಾರಾಟದ ಸರಕಾಗಬಾರದು ಬದಲಿಗೆ ಓದುಗನಿಗೆ ಪುಸ್ತಕದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟಿ ಓದುವ ಹವ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಯಬೇಕೆಂಬುದು ಅವರ ಆಶಯ. ಯಾವುದೇ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಸರಿ ತಪ್ಪುಗಳ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನೋಡುವ ಮನೋಭಾವ ಇವರದ್ದಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಬರವಣಿಗೆಯೂ ಲೇಖಕನ ಪ್ರತಿಭೆಯ, ಪರಿಶ್ರಮದ ಫಲಶ್ರುತಿ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಇವರದ್ದು.

ಕತೆಗಳು ಹುಟ್ಟುವುದು ನಾವು ನೋಡಿದ, ಬೆಳೆದು ಬಂದ ಪರಿಸರದಲ್ಲೇ ಎನ್ನುವ ಇವರು, ತಮ್ಮ ಕತೆಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ಜಾತಿ, ಪಂಥದೊಡನೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಯವಾಗಿಯೇ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಆದರೆ ಕೆಟ್ಟ ಮನುಷ್ಯನಿಗಿಂತ, ಮುಗ್ಧ ಆದರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸ್ನೇಹ ಒಡನಾಟವನ್ನು ತಾನು ಇಷ್ಟ ಪಡುವೆ ಎನ್ನುವ ಇವರು, ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಯಾವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದರೂ ಅದು ಕೆಟ್ಟದ್ದೇ ಎಂದು ಖಡಾಖಂಡಿತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಪ್ರಪಂಚದ ಯಾವ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೇ ಇರಲಿ, ಆ ನೆಲದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರೀತಿ, ಅಭಿಮಾನವಿರಬೇಕೇ ಹೊರತು ಅಲ್ಲಿನ ಕುಂದುಕೊರತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೊರಗು, ತಿರಸ್ಕಾರ ಮನೋಭಾವ ಇರಬಾರದೆನ್ನುವ ವಸುಧೇಂದ್ರ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅಂಕೆಯಿಲ್ಲದ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ತನ್ನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃಷಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದಾಯಕವಾಗಿದೆ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ!

ವಸುಧೇಂದ್ರ ಕತೆ ಬರೆಯಲು ಷುರು ಮಾಡಿದಾಗ ಬ್ಲಾಗ್ ಲಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದು ಓದುಗರ ಪಾಲಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಆಯಿತು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅವರು ಛಂದ ಪುಸ್ತಕದ ಬದಲು ಛಂದವಾದ ಬ್ಲಾಗ್‌ನ ಒಡೆಯರಾಗುತ್ತಿದ್ದರೋ ಏನೋ. ಎಷ್ಟೊ ಬಾರಿ ಅನಿಸಿದ್ದಿದೆ, ಅನೇಕ ಉತ್ತಮ ಬರಹಗಳು ಬ್ಲಾಗ ಲೋಕದ ಸೀಮಿತ ಓದುಗರನ್ನಷ್ಟೆ ತಲುಪಿ ನೇಪಥ್ಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯುತ್ತಿವೆ ಎಂದು.

ವಸುಧೇಂದ್ರರ ಕೃತಿಗಳು:

ನಮ್ಮಮ್ಮ ಅಂದ್ರೆ ನಂಗಿಷ್ಟ
ಯುಗಾದಿ
ಇ-ಕಾಮರ್ಸ್
ಮನೀಷೆ
ಕೋತಿಗಳು ಸಾರ್ ಕೋತಿಗಳು
ಚೇಳು
ಮಿಥುನ (ಅನುವಾದಿತ ಕೃತಿ)
ಹಂಪಿ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್ಸ್

ವಸುಧೇಂದ್ರರ ಲೇಖನಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕೃತಿಗಳು ಮೂಡಿಬರಲಿ, ಮೇ ಫ್ಲವರ್ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಓದುಗರೊಬ್ಬರು ಆಶಿಸಿದಂತೆ ಕಾದಂಬರಿಗಳೂ ಮೂಡಿಬರಲಿ, ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲಿ ಎನ್ನುವುದು ಅವರ ಎಲ್ಲ ಓದುಗರ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ಹಾರೈಕೆ.

(ದಟ್ಸ್ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ ಲೇಖನ)

(ವಸುಧೇಂದ್ರ ಅವರ ಕಾದಂಬರಿ ’ಹರಿ ಚಿತ್ತ ಸತ್ಯ’ ಇತ್ತೀಚಿಗಷ್ಟೇ ದೇಶಕಾಲ ವಿಶೇಷದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿದೆ ಹಾಗೂ ರಕ್ಷಕ ಅನಾಥ ಕೃತಿ ಕಳೆದ ವಾರ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿದೆ)